Yavuz Açıklamasında şu ifadelere yer verdi:

Sendikalar için 15 Mayıs tarihi önemlidir. Bir yıllık emeğin karşılığı olan üye sayıları bu tarihte belli olur. Üye sayısındaki her artış ve düşüşün bir anlamı vardır. Partilerin seçimlerde aldığı oy oranları gibi sendikaların da üye sayıları, bir yıllık performanslarını ortaya koyan ve bir yönüyle de yapıp ettikleriyle yüzleştikleri tarihtir.

Her yıl 15 Mayıs yaklaşırken bazı sendikaların, içine düştükleri zorluktan olsa gerek, bazı anlamsız çırpınışlarına şahit oluruz. Her yıl kendi söylemleri, gündemleri veya ürettikleriyle huzura çıkmaya yüzleri olmayanların, rakip sendikaların ürettiği hizmetleri değersizleştirmek adına ne kadar basitleştiklerini ve çelişkiler içinde kaybolduklarını gözlemleriz.

Geçmişten günümüze neler yaşandığına bakacak olursak bugünkü tabloyu daha iyi anlayabiliriz. Bizim kamuda serbest kıyafet eylem kararımızın, her kesimden geniş destek bulup sendikal ortamı kasıp kavurduğu dönemde, “o zaman biz de okula plaj kıyafetiyle geliriz.” diye sulandırmaya çalışmışlardı. Sonra birden bir ilham geldi, hepsi özgürlük havarisi kesildiler. Çünkü üye kayıplarının önüne geçemiyorlardı.

Hep dillerine doladıkları ehliyet, liyakat konularında da sınıfta kaldılar. Bizim, üyelerimiz için akademik sendikacılık diyerek yaptığımız sınav hazırlıkları, kurslar, deneme sınavları karşısında çaresiz kaldılar ve “Sınav sorularını alıyorlar.” İftirasına sarıldılar. Yetiştirdiğimiz eğitim yöneticileri ve bürokratlar karşısında, derslerine çalışmak yerine, zamanında karşı oldukları ve iptali için mahkemelere koştukları 76. Madde atamalarına sarıldılar.

Çözdüğümüz onca problem, elde ettiğimiz onlarca kazanım ve yıllar içinde biriktirerek getirdiğimiz kazanımlar karşısında; önce değersizleştirme çabası içine girdiler, olmayınca biz yaptık dediler. Şimdilerde ise çözüm bekleyen ve hiçbir zaman da bitmeyecek talep ve problemler üzerinden rol çalmaya çalışıyorlar. “Siz yetkiliyken ne aldınız, bir örnek verin.” dediğinizde ise karanlıkta gözüne ışık tutulan tavşan misali çakılıp kalıyorlar. Böyle onlarca örnek verilebilir. Ancak kendisi yeni bir fikir veya hizmet üretemeyen bazı sendikaların son çaresizliklerini, her yıl üyelerimize çam sakızı çoban armağanı takdim ettiğimiz hediyeler karşısında yaşadıklarına şahit olduk.

Daha önce hiç görmediği bir alet karşısında, korku içinde ne yapacağını bilemeyen kabile reisi gibi, çok fonksiyonlu radyomuzu incelemeye almış. Dillere destan liyakati, olayı anlamaya yetmemiş, başını kuma gömerek geçmişte nasıl atandığını da unutmuş.

Sendikal mücadelede, Eğitim Bir Sen olarak biz var olduğumuz müddetçe artık devlete, bürokrasiye, bir siyasi partini korumasına sığınarak ayakta kalma şansınız olmadığı gerçeğini bir an önce görmelisiniz. Geçmişte bakanlık üst bürokrasisine Vakko çeki hediye edip, bizim üyemize verdiğimiz mütevazı hediyeyi dilinize dolayarak, ne kadar çaresiz olduğunuzu ortaya koymuş olursunuz.

Size tavsiyem bu işleri bırakın ve özgün, kendi kararlarını kendisi alabilen, üye iradesine saygılı, seçimleri seçim gibi olan, üyesine hizmet için sürekli yeni arayışlar içinde, kimi alkışlayacağına kendisi karar verebilen saygın bir sendika olmaya çalışın. İnanın bunu bir kere tadın, uykudan uyanır gibi uyanacak ve gerçek sendikacılığın hazzını yaşayacaksınız.

Talat YAVUZ

Eğitim-Bir-Sen Genel Sekreteri